Η ιστορία της συνταγής " Βασιλόπιτα "

    Η ιστορία της συνταγής Βασιλόπιτα

    Το έθιμο της βασιλόπιτας έχει τις ρίζες του στην αρχαιότητα. Ωστόσο το έθιμο που επιβιώνει στις μέρες μας αποτελεί Ορθόδοξη θρησκευτική παράδοση η οποία αντέχει στο πέρασμα αιώνων. Είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την προσωπικότητα του Μεγάλου Βασιλείου. Σύμφωνα με την παράδοση, πριν από περίπου 1500 χρόνια, στην Καισαρεία της Καππαδοκίας στη Μικρά Ασία, ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας έχοντας εξασφαλίσει μια αρμονική ζωή με τους συνανθρώπους του, εμπνευσμένος από τις αρετές της αγάπης, του αλληλοσεβασμού και της βοήθειας.

    Μια ημέρα, συνέβη κάτι απρόσμενο. Ένας στρατηγός-τύραννος της περιοχής που επιθυμούσε φήμη και πλούτο, ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης της Καισαρείας, αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη για να την κατακτήσει και να τη λεηλατήσει. Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο στρατηγός αποφασισμένος με το στρατό του περικύκλωσε αμέσως την Καισαρεία. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη, ο οποίος βρισκόταν στο ναό και προσευχόταν. Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος στρατηγός απαίτησε το χρυσάφι της πόλης καθώς και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε στην πόλη.

    Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχεια, δεν είχαν να δώσουν τίποτε αξιόλογο στον στρατηγό. Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την πατρίδα του ή κι ακόμη ότι μπορεί να τον σκοτώσει. Οι χριστιανοί της Καισαρείας  αγαπούσαν πολύ το Δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Ο στρατηγός όμως  διέταξε επίθεση στον λαό της πόλης.

    Ο Δεσπότης, ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη του προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο στρατηγό ότι χρυσαφικά είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο στρατηγός πήγε να ανοίξει το σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς, με το που ακούμπησε τα χέρια του πάνω στα χρυσαφικά έγινε το θαύμα. Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και αμέσως μετά έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό στρατηγό και τους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο στρατηγός και οι στρατιώτες του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και στρατιώτες του οι άγγελοι.

    Έτσι σώθηκε η πόλη της Καισαρείας. Τότε όμως, ο δεσπότης της ο Μέγας Βασίλειος, βρέθηκε σε δύσκολη θέση, καθώς έπρεπε να διανέμει τα χρυσαφικά δίκαια, δηλαδή να πάρει ο καθένας ότι ήταν δικό του. Αυτό ήταν όμως ακατόρθωτο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια, όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμάστηκαν, τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης της Καισαρείας.

    Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά της. Ήταν λοιπόν ένα ξεχωριστό ψωμάκι, η βασιλόπιτα. Έφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου.